جهانگیریان و نگارش کتابی بر اساس دو افسانه ایرانی و چینی


گروه فرهنگ و ادب هنر آنلاین: عباس جهانگیریان، نویسنده و پژوهشگر از نگارش کتاب «نیان هو و مترسک جادوگر» خبر داد و به هنر آنلاین گفت: دو اسطوره ایرانی «بیژن و منیژه» و «ضحاک مردوش» اثر فردوسی. شاهنامه با افسانه «جینو و نیلونگ چینی بسیار شبیه است. من این داستان ها را با هم آمیختم و روایتی تازه از دل نوشتم. او که این کتاب تمثیلی را به زبان باستانی نوشته است، ادامه داد: برخلاف تصور، خواندن این نثر و زبان. سخت است، جذابیت های خود را دارد و برای نوجوانان قابل درک است، در داستان می گویم که افکار بد باعث چه چیزی می شود.جهانگیریان که کتاب «نیان هو و مترسک جادوگر» را به زبان امروزی روایت کرده است، افزود: این را دوست دارم. داستان بسیار زیاد است و معتقدم می تواند یکی از بهترین آثار زندگی من باشد.این کتاب حاصل یک سال مطالعه اسطوره شناسی و ادبیات تطبیقی ​​ایران و چین است.این گونه مطالعات جای کار زیادی دارد و می توان داستان های جدیدی نوشت. با استخراج g ویژگی های مشترک نشر طوطی ناشر کتاب است. وی با بیان اینکه کتاب «دوباره دیر» از مجموعه «قصه های شهر و زندگی» به تازگی توسط انتشارات مدرسه منتشر شده است، اظهار کرد: این مجموعه که قرار است 10 جلد باشد با همکاری محمود برآبادی نوشته شده است. در این مجموعه داستان به موضوعاتی که کودکان باید بدانند مانند سرویس مدرسه، عبور از خیابان و رفت و آمد در شهر و مترو به صورت غیر مستقیم پرداخته شده است. جهانگیریان که این روزها مشغول نگارش سریال «آدم ها و داستان هایشان» است، افزود: هر داستانی درباره زندگی یک فرد مشهور است. همه آدم هایی که در کنار ما زندگی می کنند یا در تاریخ آمده اند و رفته اند، داستانی دارند که یا روایت نشده یا فراموش شده است. هاینریش بل، نویسنده آلمانی، در دیدار با نویسندگان جوان آلمانی، به آنها گفت که به عنوان یک نویسنده، باید فرض کنید که همه اطرافیان شما داستانی برای گفتن دارند که فرصت یا دلیلی برای گفتن آن نداشته اند و هنر نویسنده. این است که رازهای دنیا را بگوید و ناگفته های این مردم را کند. او گفت: سپس مردی را مثال می‌زند: «او غیرقابل نفوذ بود و همیشه می‌خواستم بدانم چرا این همه چین و چروک روی صورت این مرد ساکت او را اسرارآمیز و افسانه‌ای کرده است و سرانجام توانستم این راز را از درون بیرون بکشم. سینه‌اش و تبدیلش کن به داستان!” مردم داستان دارند، اما به سراغ نویسنده ها نمی آیند و این نویسنده ها هستند که باید سطل ها را در سینه های آشفته شان بریزند. کتاب «مردم و داستان هایشان» را اولین قدم در این تجربه می دانم.


اخبار هنری

دیدگاهتان را بنویسید